بازگشت درخشان «فرشتگان سقوطکرده» به برادوی با نقشآفرینی رز بایرن و کلی اوهارا
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، نمایش کمدیِ دلپذیر و کمتر اجرا شدهی «فرشتگان سقوطکرده» (Fallen Angels) اثر نوئل کاوارد، بار دیگر به صحنه برادوی بازگشته است؛ اثری که منتقدان برای توصیف لذتهای آن از واژگانی چون «شورانگیز»، «مستکننده» و «سرگیجهآور» استفاده میکنند. تولید جدید «تئاتر راندابوت» (Roundabout Theatre Company) با بازی خیرهکننده رز بایرن و کلی اوهارا، به خوبی ثابت میکند که این کمدیِ عصر جاز، همچنان تازگی و جذابیت خود را حفظ کرده است.
«فرشتگان سقوطکرده» که زمانی به دلیل تصویرسازی جسورانه از تمایلات و بیوفاییهای زنانه جنجالبرانگیز بود، در تاریخ برادوی تنها دو بار (در سالهای ۱۹۲۷ و ۱۹۵۶) به روی صحنه رفته است. با این حال، تأثیر این نمایشنامه بسیار فراتر از دفعات اجرای آن بوده است. بدون این اثر، احتمالاً کمدیهای موقعیت محبوبی نظیر «Absolutely Fabulous» شکل نمیگرفتند. حتی بسیاری از اپیزودهای مجموعههای تلویزیونی کلاسیک مانند سریال «Maude» در دهه ۷۰، وامدارِ ساختار و شوخیهای این نمایشنامه هستند.
این نمایش با کارگردانی دقیق «اسکات الیس» و طراحیِ باشکوهِ هنرمندان برجسته برادوی، به یک اثرِ تماشایی تبدیل شده است:
- طراحی صحنه: دیوید راکول
- طراحی لباس: جف ماشی
- نورپردازی: کنت پوسنر
اگرچه کانون توجه این نمایش بر بازی درخشان بایرن و اوهارا در نقش دو زنِ منتظر برای بازگشتِ معشوقِ قدیمیشان متمرکز است، اما اسکات الیس مجموعهای از بازیگران توانمند را برای نقشهای مکمل گرد هم آورده است:
مارک کانسوئلوس، مجری برنامه «Live With Kelly & Mark» و بازیگر پیشین سریالهای تلویزیونی، در اولین تجربه حضور خود در برادوی، در نقش مردِ جذابی از گذشته، حضوری موفق و پرطرفدار داشته است.
کریستوفر فیتزجرالد و آصف مندوی در نقش شوهرانِ سردرگم.
تریسی چیمو در نقش خدمتکارِ کنایهگو و زیرک.
نمایش «فرشتگان سقوطکرده» (Fallen Angels) با همان سادگی و پیچیدگیِ جذابی پیش میرود که از یک کمدیفارسی انتظار میرود. داستان درباره دو دوست صمیمی و شیکپوش، جولیا (با بازی کلی اوهارا) و جین (با بازی رز بایرن) است که در ازدواجهایی بیشور و حرارت، در کنار همسرانشان (با بازی آصف مندوی و کریستوفر فیتزجرالد) زندگی میکنند. زندگیِ آرام آنها زمانی دگرگون میشود که خبر میرسد مردی از گذشتهشان، «موریس»، از پاریس به لندن میآید و قصد دارد با هر دو آنها دیدار کند.
در حالی که همسران برای بازی گلف از خانه خارج شدهاند، جولیا و جین—که توسط خدمتکارِ مارتینیسازِ داستان (تریسی چیمو) پذیرایی میشوند—لباسهای شب خود را میپوشند و با بیصبری در آپارتمان لوکس جولیا منتظر ورود «موریس» میمانند.
آنچه به عنوان یک پیوند خواهرانه و زنده شدنِ اشتیاقهای کهن آغاز میشود، با هر جرعه «جین»، به رقابتی به شدت «شرورانه» و در عین حال «خندهدار» تبدیل میشود. دیالوگنویسی درخشان نوئل کاوارد در این صحنهها به اوج میرسد:
- جینِ مست و مستتر، با کنایه به جولیا میگوید: «فرض میکنم فکر میکنی ذهنت مثل یک سبد کادویی دوستداشتنی است که با میوههای مخلوط پر شده و رویش یک پاپیون دارد؟»
- جولیا در پاسخ میگوید: «بهتر از این است که یک قوطی ساردین کهنه باشی که فقط چند تا باله در آن باقی مانده!»
زمانی که جولیا با حالتی سرد و بیتفاوت میگوید: «کاش به خانه برمیگشتی، جین»، تماشاگران با هر تیکه و کنایهای که توسط این دو بازیگر به بهترین شکل اجرا میشود، از خنده منفجر میشوند.
اگر دیالوگهای پرشور کاوارد جذابیت نمایش را حفظ کرده، کمدی فیزیکیِ آن نیز تماشایی است. تماشای این زنانِ فرهیخته که به سمت بینزاکتی میلغزند، همیشه سرگرمکننده است، بهویژه زمانی که این لغزشها به صورت فیزیکی به نمایش در میآیند:
- کلی اوهارا: با هنرمندیِ تمام از پلکان سبک «آرت دکو» صحنه مثل یک خرچنگ مست بالا میرود.
- رز بایرن: که یک کمدین نمونه است، در اجرای اخیر حتی موفق شد با یک واکنش بداهه پس از خوردنِ یک تکه شکلات بزرگ، خندهای واقعی از همبازیاش بگیرد که به زیبایی آن را در جریان نمایش حفظ کرد.
در کنار بازیگران، باید به طراحیِ دقیقِ ظاهرِ شخصیتها اشاره کرد. طراحان مو و کلاه گیس، «دیوید برایان براون» و «ویکتوریا تینسمن»، صحنهای را در «صبحِ پس از مهمانی» خلق کردهاند که از نظر بصری، به اندازه لباسِ پردهایِ معروف «کارول برنت» در کمدی «بر باد رفته»، خیرهکننده و ماندگار است.
این نمایش، با ترکیب هوشمندانهی دیالوگهای کاوارد و اجرای فیزیکی استادانهی بایرن و اوهارا، تجربهای است که ظرافتِ کلام را با طنزِ بیپروا در هم میآمیزد.
در حالی که «فرشتگان سقوطکرده» (Fallen Angels) در نیمه ابتدایی خود تماشاگر را با دیالوگهای تیز و کمدیِ رقابتی سرگرم میکند، در نیمه دوم با استادکاری تمام به سمت «فارسه» (نمایش مضحک) حرکت میکند.
پس از صحنه مستیِ ماندگار—که شامل اجرایی فوقالعاده با استفاده از چوبسیگارهای بلند و شعلهای غیرهمکار است—نمایش با سرعتی تماشایی به سمت موقعیتهای ابزورد کشیده میشود: حضور افراد گمشده، سوءتفاهمهای زنجیرهای، همسرانِ مشکوک و زنانِ خماری که با تمام توان میکوشند نظم و ذرهای وقار را به آپارتمان خود بازگردانند.
در این میان، «مارک کانسوئلوس» در نقش «موریس» درست در بزنگاهی از راه میرسد که گرههای داستان به اوج خود رسیدهاند. طراحی صحنه «دیوید راکول» نیز در این پرده پایانی، فرصتی دوباره مییابد تا توجه مخاطب را به خود جلب کند و به شکلی لذتبخش، سرانجامی به همان شیرینیِ آغازِ نمایش برای دوستان قدیمی رقم بزند.
شناسنامه تولید
| عنوان | اطلاعات |
| نام نمایش | فرشتگان سقوطکرده (Fallen Angels) |
| محل اجرا | تئاتر تاد هیمز (Todd Haimes Theatre)، برادوی |
| نویسنده | نوئل کاوارد |
| کارگردان | اسکات الیس |
| بازیگران | رز بایرن، کلی اوهارا، تریسی چیمو، مارک کانسوئلوس، کریستوفر فیتزجرالد، آصف مندوی |
| مدت زمان | ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه (بدون آنتراکت) |
برای مخاطبانی که رز بایرن را در درامِ کمدیِ سال گذشته با عنوان «اگر پا داشتم لگدت میزدم» (If I Had Legs I’d Kick You) دیدهاند، بازگشت او به فضای سبکبالتر تئاتر قابلدرک است. بایرن در آن فیلم با نقشآفرینی در قامت مادری با اعصابِ فرسوده و درگیر با مسائل عجیب (از کودکِ بهطور مرموزی بیمار تا همسری که حضور ندارد)، یکی از ستایششدهترین بازیهای کارنامه هنریاش را ارائه داد که برایش نامزدی اسکار و جایزه گلدن گلوب را به ارمغان آورد.
بایرن درباره انتخاب «فرشتگان سقوطکرده» میگوید: «لذتِ به صحنه بردن یک کمدیِ فارسه، برایم فرصتی بود که از نظر خلاقانه به آن نیاز داشتم؛ پادزهری دوستداشتنی که واقعاً تشنهاش بودم.»
او که آخرین بار شش سال پیش با نمایش «مدهآ» (Medea) روی صحنه رفته بود، برخلاف بسیاری از رقبای خود در فصل جوایز که درگیر اکرانهای خصوصی و مراسمهای تبلیغاتی پرزرقوبرق بودند، ترجیح داد این بهار را در نیویورک و در اتاق تمرینِ «تئاتر راندابوت» سپری کند. نمایش «فرشتگان سقوطکرده» از ۲۷ مارس کار خود را آغاز کرده و اجراهای آن تا اوایل ژوئن ادامه خواهد داشت.
همکاری رز بایرن و کلی اوهارا در نمایش «فرشتگان سقوطکرده» (Fallen Angels)، تنها یک انتخاب تصادفی نیست؛ بلکه تقابل دو دنیای متفاوتِ بازیگری است که به خوبی در این کمدی با هم ترکیب شدهاند.
رز بایرن که با حضور در فیلمهای موفقی نظیر «ساقدوشها» (Bridesmaids)، «همسایهها» (Neighbors) و «رفتن به سمت یونانی» (Get Him to the Greek) به عنوان بازیگری با توانایی بالا در اجرای طنزهای جسورانه شناخته میشود، اکنون تجربهای متفاوت را در برادوی پشت سر میگذارد. او با اشاره به تفاوت کار در صحنه تئاتر میگوید: «حضور در صحنه تئاتر به مهارت متفاوتی نیاز دارد. این کار بهویژه در ژانر کمدیِ سطح بالا (High Comedy)، بسیار سختگیرانه است و انرژی متفاوتی میطلبد. حضور در نیویورک و انجام این نمایش برای من بسیار تازه و روحبخش است.»
بایرن که در طول سه دهه فعالیت هنری خود، از چهرهی کلاسیک و ظریف خود به عنوان پوششی برای ارائه طنزهای تند و تیز بهره برده، اکنون این هوش کمدی خود را به خدمت صحنه تئاتر درآورده است.
در سوی دیگر این همکاری، کلی اوهارا قرار دارد؛ هنرمندی که نامش با تاریخ تئاتر موزیکال و اپرا گره خورده است. اوهارا که متولد ۱۹۷۶ است، در طول دوران حرفهای خود به یکی از شاخصترین چهرههای برادوی تبدیل شده و هشت بار نامزد دریافت جایزه «تونی» (Tony Award) شده است.
او در سال ۲۰۱۵ برای بازی در نقش «آنا لئونوونز» در بازتولید نمایش «پادشاه و من» (The King and I) در تئاتر لینکلن سنتر، موفق به کسب جایزه تونی بهترین بازیگر زن در یک نمایش موزیکال شد. رزومه درخشان او شامل نامزدی تونی برای آثار برجستهای است که تواناییهای او را در طول دو دهه به اثبات رساندهاند:
- نور در میدان (The Light in the Piazza) – ۲۰۰۵
- بازی پیژامه (The Pajama Game) – ۲۰۰۶
- اقیانوس آرام جنوبی (South Pacific) – ۲۰۰۸
- کار خوب اگر بتوانی انجامش دهی (Nice Work If You Can Get It) – ۲۰۱۲
- پلهای مدیسون کانتی (The Bridges of Madison County) – ۲۰۱۴
- مرا ببوس کیت (Kiss Me, Kate) – ۲۰۱۹
- روزهای شراب و گلهای سرخ (Days of Wine and Roses) – ۲۰۲۴
ترکیبِ بایرن، که با نبوغِ کمدیِ سینماییاش به این اثر قدرت میبخشد، و اوهارا، که با تکنیکهای دقیقِ بازیگری تئاترِ کلاسیک در این نمایش حضور دارد، «فرشتگان سقوطکرده» را به یکی از غنیترین و متفاوتترین تجربههای هنریِ امسال در برادوی تبدیل کرده است.
